روحش شاد

راهش سبز

منتظری آزادیت مبارک

در حالي كه فضاي خسته و دلمرده جامعه بي‌تاثير بر هنرنبوده و مدت‌هاست اذهان هنرمندان نيز غبارآلود است، دورخيز درباره الي… براي اسكار همه را خوشحال كرد. فيلم شسته رفته و الحق خوش‌ساخت درباره الي... بي‌سخن لياقت برتر از اين‌ها را دارد. خواندن اين خبر موجب شد بار ديگر پاي درباره الي بنشينم و باز هم از محصول هوش بالاي اصغر فرهادي لذت ببرم. البته پيش از اين كه اين مطلب را بنويسم بايد يادآوري كنم كه در زمينه فيلم و فيلم‌شناسي تقريبن هيچ نمي‌دانم و تنها قصد دارم حاصل افكار و احساسم را بعد از ديدن درباره الي بيان نمايم.

تاثیر این محافل بر شخصیت نوشتاری نویسندگان آماتور چگونه است؟

در انتهای وبلاگ انسان خالق یک نظرسنجی قرار گرفته است.

لطفن مراجعه کرده و شرکت نمایید.

 این من هستم

شاید این من هستم

میگویند این من هستم

به نظر شما این من هستم؟

راستی! به نظر شما من کی هستم؟

به نام خدا. سلام مي‌كنم خدمت معلم محترم و همكلاسي‌هاي عزيزم و اميدوارم حالتان خوب باشد.

همین الهامی شد تا دو داستان بنویسم که پیشکش می کنم به همه آنهایی که بی گناه آلوده می شوند...

 در نظرها خاندم که کسی هرچه خاسته بود دل تنگش نثارم کرده بود...

من نمیدانم کی چرا این ها را نوشته بود...

نمیدانم...

اما از او صمیمانه متشکرم...

دوست یا دشمن عزیز متشکرم که یادم آّوردی کجا چرا جگونه و با کی ها دارم زندگی میکنم...

کاش نامت را هم مینوشتی البته...

اینطوری حرکتت نشانه شجاعت بود نه...

به چرایش کاری ندارم... لابد دلیلی داری...

ولی...ولی من کی خودم را خوب جلوه دادم؟...کجا؟...کدام حرف من بوی ریا داد؟

من که گفتم از بودنم شرمنده ام...نگفتم؟

من که داد زدم ناراضیم...نزدم؟

لابد حق داری...لابد جای من اینجا نیست...لابد اضافیم...لابد...لابد...لابد...

ولی من خودم را خوب جلوه ندادم...من نگفتم خوبم...

قبول...من کلاغم...اما یادت باشد:

در این زمانه بی های و هوی لال پرست

خوشا به حال کلاغای قیل و قال پرست

هنوز هم میگویم کاش اسمت را مرد و مردانه مینوشتی نه مثل...

آخخخ... بازهم حرف عید شد و جای آن سالی که سال تحویل خواب ماندم درد گرفت...

بچه که بودم...

یعنی هیچ جوره نشد

من این روزها جدن تعطیلم...

لطفن بعد از شنیدن صدای بوق پیغام بگذارید

بوووووووووووووووووووووق...